Kyo!!

Ok het is wat lang geleden, maar ik moet het nog echt vertellen: vrijdag 11 november was Kyo in Le Mans, met hun "300 lésions" tournee!!
Dat mocht ik niet missen natuurlijk, dus regelde ik een slaapplaatsje bij Lénaïc (die in Le Mans woont), die ook nog eens zo goed was me naar Antarès, de concertzaal te rijden en me na afloop weer op te halen (samen met z'n vriendin die mij wel even wou 'zien').. echt tof, want het was zo verschrikkelijk gaaf!
Toen ik binnenkwam waren er al geen zitplaatsen meer, dus liep ik maar helemaal naar voren, waar ik tot aan 3 mensen voor me wist te komen (en helaas wel vlak bij een grote speaker), vlakbij het podium dus!
We moesten wel een tijdje wachten voor het begon en het voorprogramma was een beetje loos, met "Vegastar", die er precies uitzag als Job haha en een hit heeft met "Le 100ème étage" wat wel een leuk nummer is, maar de rest stelde niet zo veel voor. Maar hij was blijkbaar wel een goed vriendje van Kyo, want hij mocht tijdens 't concert zelfs nog even terugkomen..
"300 lésions" is de naam van het nieuwe album, waardoor het logisch was dat ze daar bijna alles van speelden (hélaas, want die is ook wel cool maar lang niet zo meesterlijk als hun eerste 2 albums). Ze begonnen met een Kyosphere-intro en een vage video-animatie, daarna Sad Day en voor de rest weet ik de volgorde niet meer precies, maar aan bod kwamen o.a. "Contact", "Ma Revolution", "Qui je suis", "Sarah", "Ce Soir" (die is echt ZOOO mooi) en tot mijn grote vreugde speelden ze ook nog veel gouwe ouwe, waaronder mijn favorieten "Dernière Danse", "Le Chemin" (helaas zonder Sita!) en "Je saigne encore"(Ik bloedt nog steeds). En zelfs hele oude zoals "Pardonnée", "Comment te dire", "Chaque Seconde" en "C'est ma faute"! En dan nog de bekendere zoals "Tout envoyer en air". Ze hadden ook een heel lieve inédit ertussen gestopt, omdat als ik het goed begrepen heb de moeder van Benoît (de zanger) aanwezig zou zijn.. Benoît is echt leuk, ik vind de rest van de band niet zo boeiend wat dat betreft, maar Ben is echt so cool. Hij kwam ook best vaak naar naar mijn kant van de zaal en 1x deed hij de kyo-groet precies naar mij toe!! Ik had mijn rode truitje met "J'adore" erop aangetrokken, kwam dat nu ff mooi uit :D
En Flo stond ook onwijs dichtbij, Nico heb ik helaas niet gezien want die stond aan de andere kant van het podium, maar dat was ook niet zo erg. Wel jammer dat Fab er niet was en werd vervangen door een andere drummer. Maar het was echt soooo cool om die band die ik in Enschede al jaaren had ontdekt en mij hoop & troost gaf in moeilijke tijden (zoals het 6 u sochtends opstaan om in de bus te werken) nu in het echt bij te wonen... ik was echt helemaal in de wolken na afloop, en mocht ik ook nog eens erover gaan dromen in het bed van een leuke fransman, hihi. :P
En de volgende dag was het zaterdag, dus kon ik bovendien lekker Le Mans in gaan! Helaas regende het wel pijpestelen en dat loopt niet echt lekker met water in je schoenen, maar ik heb nog wel even de schitterende Cathedraal van binnen bewonderd, en de schattige oude straatjes van het Vieux Mans bij daglicht ontdekt.. Ook nog een lekker franse crêpe met chocola en kokos (jemig wat zijn die dingen dun) genuttigd en bij het Fnac wat gekocht. Lénaïc zou me nog bellen om wat te gaan drinken in de stad, maar dat werd 't toch maar niet, maar ik verstond niet waarom want ik was stond net bij een Fête Forraine (dat is hier een kermis). En daarna kwam ik erachter dat de treinen hier toch niet zo vaak gaan als bij ons.. en in Sablé reden er toen ook geen bussen meer.. dus toen ik weer thuis kwam was ik nogal dood, maar het was het dubbel en dik waard geweest..