De Aankomsttraining

Zoooo, nu ik dan ein-de-lijk internet op mijn eigen flatje heb + een beetje tijd om te relaxen zal ik hier dan ein-de-lijk weer eens een stukje schrijven.
Laat ik beginnen met het eerste belangrijke event na de laatste update: de SVE formation (EVS aankomsttraining) in Serrières, oftewel 2 huisjes een een kerk in de buurt van Macon (omgeving Lyon). Daar was een soort jeugdherberg waar in de week van 16 tot en met 23 oktober alle EVSers uit heel Europa die op dit moment in Frankrijk EVSen, werden ondergebracht voor de 'on-arrival' cursus.
Bij de aankomst op zondagmiddag voelde het eerst een beetje alsof we met z'n allen ontvoerd waren en in de middle of nowhere waren gedropt zodat we moeilijk konden onstnappen. Gelukkig was het wel een hele mooie middle of nowhere en kregen we per tweetal de luxe over een eigen slaapkamer met wastafeltje!
Al snel ontdekte ik bovendien hoe klein Europa toch wel weer was, toen er van de 20 deelnemers nóg een Nederlands meisje (Rosemarije) tussen bleek te zitten, plus een Vlaamssprekende Belg (Jan)! Begon dat ff makkelijk...
Die avond, na de maaltijd in een kantine waarbij we iedere keer zelf de tafel moesten dekken en afruimen, en de onontkoombare kennismakingsspelletjes, werden we wel meteen aan het werk gezet. We moesten een poster maken over onze afkomst + ons project, die we de volgende ochtend aan de groep en de docenten moesten presenteren.
De docenten bestonden uit Julie en Maud, twee jonge meiden die echt heel tof waren en ook de begeleiders waren; Emmanuelle die ik nogal truttig vond maar die samen met Alice een hele goeie persoonlijke ondersteuning vormden voor mensen die tegen problemen waren opgelopen in hun EVS (werd nauwkeurig gecheckt); de Sardiniër Salvatore die echt geweldig kon vertellen over Frankrijk maar zo chauvinistisch was dat ie helaas maar weinig aandacht had voor wat wij er nu eigenlijk van vonden; en daartegenover de verschrikkelijk schattige Sylvain die zo leuk was en juist heel erg geinteresserd was, maar dan ook hele 'interculture' colleges gaf over vooroordelen, cultuurschokken en dergelijke.. Bijvoorbeeld met het spel 'Bangra' waarbij we een soort kaartspel-competitie speelden. Maar wat we niet wisten was dat hij aan ieder groepje andere spelregels had uitgelegd! En het spel van de Deirdrians die met hun speciale cultuur van "elkaar niet aanraken tijdens een gesprek of begroeting is onbeleefd" en "linealen zijn vrouwelijk dus mogen niet aangeraakt worden door mannen" het de daarmee onbekende architecten wel heel lastig maakten om in hun land een brug te bouwen.. :D
De andere colleges waren ook leuk en interessant, over Frankrijk, de EU, vrijwilligerswerk etc. Echt geniaal vond ik dat we het EVSregelement moesten bestuderen door het uit te beelden in korte toneelstukjes. Dat was lachen en werkte heel goed. Een beetje suf vond ik wel de opdracht dat we ons imago van Frankrijk moesten uitbeelden in een knutselwerkje. Lekker zinloos en basisschoolachtig, maar goed het leverde wel knappe resultaten op.
Daarnaast hadden we ook nog uitstapjes naar Mâcon (om o.a. de muziekstudio te bezoeken waar Louise Attaque ooit nog begonnen is!!) en Cluny, om de grote abbei te bewonderen en wat vrij rond te lopen daar. Maar wat heelemaal leuk was waren de avonden waarop we vrij waren en dan bijvoorbeeld verstoppertje ("cache cache") in het donker organiseerden, in groepjes.. en onze groep was echt zooo goed verstopt dat we bijna tevoorschijn moesten komen na een uur.. Of bijvoorbeeld gezamelijk muziek maakten want Daniel, Bartek en Bianca speelden gitaar(en Rosemarije blokfluit). En dat we met z'n allen de film "L'Auberg Espagnol" hebben gekeken.. echt lachen.
Ik vond het nog best moeilijk om me 10 dagen in zo'n groep onbekenden te moeten vermaken en niet naar huis te kunnnen, had ook zelfs al een beetje heimwee naar Sablé, maar aan het eind vond ik het toch ook wel jammer om weer naar huis te gaan en afscheid te nemen van de groep die toch wel heel gezellig was met 2 italiaansen (Rosita en "dj" Agostina), 5 duitses (vooral Anett en Bianca), 3 polen (Slavek, Bartek en Marysia die het schitterend vonden dat ik voor hen Myszka Widziala Ostatnia en Ostra Panienka zong om te vragen wat die liedjes van mijn bandje nou eigenlijk betekenden), 1 Deense, 1 Estlandse (die echt heerlijke hapjes mee had genomen, een soort koekjes die je in vanillesaus doopt..), een Griekse (die al een paar dagen eerder wegging om in Parijs wat te doen), 1 Oostenrijkse die onwijs aardig was en echt goed frans sprak, 1 leuke belg die niet dom was, 1 hongaar (Almos) die gek was op 't hondje Astuce en dus na een tijdje ook maar zo werd genoemd, en 1 espagnol die nog een gave hennatattoo op mijn hand geeft getekend en onwijs toevallig ook "Never Ending Story" als lievelingsfilm had! De terugreis kon ik gelukkig nog een stukje meereizen met Rosita, Ago en Maud, tot aan het mooie station Part Dieu waar we met die laatste 2 en Mauds vriend nog even een Lyons terrasje konden pikken. Maar toen ik eindelijk aankwam in Sablé was het ook wel weer leuk om Lénaïck te zien (die me een lift gaf omdat de bus geen zin had) en de volgende dag de rest op het AGAFI, Peams, en in de kantine.. waar ik wel bijna op Lénaïcs schouder in slaap viel van de uitputting:D