Een ideaal laatste restje vakantie..

3/4 sept 2005
Zaterdag avond vóór een uur of 8 (de fransen eten hier echt heel erg laat, maar kijken dan ook vreemd op van onze 6 uur..) stond Iveta alweer klaar "pour faire la promenade, oftewel een wandelingetje te maken om me Sablé te laten zien! Omdat ik niet nou niet bepaald dicht bij het centre ville woon, werd dat nog een heel eind.. Maar we hebben dan uiteindelijk ook het station (jaja) bereikt, het Centre Culturel, het sportcentrem, het binnenzwembad en zelfs de tweede kroeg gevonden. Iveta vertelde dat er helaas maar weinig jongeren hier wonen, en dat het voor haar erg moeilijk was geweest om hier vrienden te maken. Des te meer omdat zij bij aankomst nog geen woord frans sprak! Daar was nu echter weinig meer van te merken, hooguit nog een beetje aan het baltische accent.. maar ik had echt bewondering voor hoe goed ze in zo'n korte tijd frans had leren spreken. Ze zei dat ze me daarom graag op sleeptouw nam, ookal was ze eigenlijk al klaar met haar werk hier, en nam ze nu dus een paar weken vakantie erbij, onder andere om mij een beetje op weg te helpen. Daar was ik erg blij mee natuurlijk!
Ze vertelde verder dat Lénaic, die ook haar 'gideur' was geweest (en haar in het begin bijna elk weekend op sleeptouw had genomen), ons zondag wel mee wou nemen naar het meer van het dichtbijzijnde dorpje "La Fleche", als het dan ook zo mooi weer zou zijn! En gelukkig was het dat de volgende dag ook..
Van Iveta had ik begrepen dat hij om 3 uur zou komen om een wandelingetje met me te maken. Ok dan.. maar toen hij om iets van half 4 bij mij was (en mijn fiets die ik te leen had gekregen nog even op had gepompt), werd hij gebeld door Iveta dat zij 'trop fatiqué' was en dus niet mee kon naar het meer, helaas. Dus ik alleen met die man daarheen, in z'n soort van mini-Renaud, haha..
Het lac de la Fleche had nog het meeste weg van het Rutbeek bij Enschede. Het was wel erg mooi en groot. We hebben er toen nog heel fijn gewandeld, gezwommen ("se baigner" ), op het strandje gelegen, en een vaag tennisspelletje wat hij bij zich had gedaan. Het was bijzonder gezellig maar wel een beetje vreemd, want ik zat toch maar opeens naast een wild vreemde 30e jarige kerel op een handdoek die zomaar alles deed om mijn laatste vakantiemiddag zo aangenaam mogelijk te maken (hij was zelfs nog nooit eerder naar dit meer geweest), en me toen het dreigde te gaan onweren en we dus maar teruggingen zelfs excuseerde dat hij me voor het eten en savonds niet mee kon nemen en me thuis af moest zetten! Echt, het is om van je stoel te vallen hoe aardig de mensen hier zijn.. :D