Koekje a/d Sarthe !

1 september 2005
Na een paar hectische maar spannende en interessante dagen heb ik dan eindelijk een moment gevonden om iedereen te laten weten dat ik nog leef, en wat ik al allemaal beleefd heb hier in dit kleine dorpje in the middle of France..
Het vertrek uit Enschede was erg naar. Omdat ik zoals gewoonlijk wat laat was met inpakken en mijn oom die me verhuisde nogal haast had, kon ik mijn kamertje niet netjes achterlaten zoals ik graag had gewild, en kon ik niet meer mee-eten of nog lang met huisgenoten praten, waardoor ik me weggerukt voelde en het afscheid van een huis en een groep mensen waar je 3 jaar hebt gewoond is natuurlijk allerminst leuk!! :(
Gelukkig was de aankomst in mijn nieuwe woonplaats wel très agréable. Toen we na een reis van nog geen 6 uur aankwamen in Sablé-sur-Sarthe stond mijn projectbegeleider Lénaic al klaar bij het gemeentehuis (“le mairie”) om mij voor te stellen aan de burgermeester, de onderburgemeester en nog wat belangrijke mensen (ja echt waar!). In een deftige zaal kregen we bovendien het daar fameuze koekje “Sablé” te proeven (wat volgens mijn oom te vergelijken was met een roomboterkoekje). Vandaar ook de naam van het stadje, want de Sarthe is een rivier die er dwars doorheen stroomt. Een soort Alphen a/d Rijn dus, maar dan mooier! Veel oude huisjes, een schitterende rivier; een groot kasteel op de oever, en alles overal versierd met bloemen.. En kleiner, want toen Mark en ik daarna op het enige terrasje daar in het centrum neerstegen, viel ons op dat «Johnny Halliday“ toch wel heel vaak voorbij kwam; en hadden we die jongen op die brommer ook niet al 4x gezien.. ? Maar er schijnen hier wel 13.000 mensen te wonen.
Daarvoor waren we trouwens al naar mijn nieuwe woning gebracht: een individueel appartementje op de 3e etage van een klein flatje; een “foyer” met een “guardian” (een slonzige oud mannetje met metallic-kleren, lang grijzig haar, rotte tanden en een daarvoor iets té brede glimlach.. maar wel aardig hoor)!
Lénaic hielp ons nog met spullen uitladen, en toen we bovenkwamen moest ik echt even me oogjes uitwrijven : een woonkamer, badkamer met bad, keuken en balkonnetje, helemaal voor mij alleen !! Er bleken nog wel wat dingetjes te ontbreken, zoals een wasmachine en internet, maar die beloofde Lénaic me ook nog allemaal te zullen zien verschijnen..
Hier alvast wat fotootjes van mijn schitterende uitzicht (scheve horizon haha) als je de tapiocafabriek even wegdenkt: